Stare zabawki

Sanki 1970

2012-02-14T18:52:00.002+01:00

Na tym zdjęciu, swoje piękne sanki prezentuje pani Grażyna, nasza czytelniczka z Holandii. Towarzyszy jej - prezentowany już na blogu - miś:)

Sanki

2012-02-13T20:30:00.000+01:00

Moje stare sanki. Służyły mi i siostrze od wczesnego dzieciństwa, a dziś jeżdżą na nich moje córki.
Przeżyły złamanie jednej belki, którą stolarz wymienił na nową. Są też podpisane przez mojego tatę "Agnieszka i Kasia". Napis wciąż jest widoczny:)
Więcej o sankach przeczytacie na moim blogu Pikinini: TUTAJ i TUTAJ

Zimowa pozytywka

2012-02-10T18:20:00.002+01:00

Kupiona przez panią Grażynę na targu staroci...

Myszki

2012-01-29T20:11:00.002+01:00

Czy rozpoznajecie te bajkowe bohaterki?
Szydełkowe myszki wykonane zostały wiele lat temu przez teściową pani Grażyny, która przesłała to zdjęcie.

Drewniane auto

2012-01-26T20:27:00.001+01:00

Widać, że czas zostawił na nim swoje ślady, ale to wciąż prawdziwie luksusowy model:)
Kupiony został na targu staroci przez panią Grażynę. Ciekawe do kogo należał w czasie swej świetności...

Misie z klapniętymi uszkami

2012-01-22T21:42:00.001+01:00

Od 43 lat, obaj szczęśliwcy należą do pani Grażyny, autorki artykułu o książce "Zabawy dla chorych dzieci i rekonwalescentów".

Tkactwo dla początkujących

2012-01-21T20:20:00.001+01:00

Właścicielką tej kreatywnej zabawki jest ekomania. Zdjęcie pochodzi z jej bloga.

Muzeum Dzieciństwa w Londynie

2012-01-14T20:21:00.003+01:00

Niestety nie byłam tam osobiście choć planowałam. Inspiracją był artykuł na portalu Qlturka, którego lekturę polecam.
Z zamieszczonych przez autorkę artykułu zdjęć, najbardziej podoba mi się chyba domek dla lalek...

...i te przerażające stworzenia;)

W muzeum można też zobaczyć te lale...

źródło: guardian.co.uk

...albo taką wycinankę...

A może ktoś z Was dotarł do tego muzeum?

Na karuzeli w roku 1956

2012-01-06T22:37:00.001+01:00

źródło: "Rzeczpospolita" 5 września 2011

Zabawy dla chorych dzieci i rekonwalescentów

2011-12-30T21:11:00.002+01:00

Dziś zapraszam do lektury artykułu, który przysłała pani Grażyna Gramza z Holandii - nauczycielka w polskiej szkole w Hadze.Książka, o której pisze pani Grażyna jest bardzo inspirująca. Jestem ciekawa czy ktoś spróbuje wykorzystać proponowane w niej zabawy.

Lektury holenderskich dziadków i pradziadków

Niedawno natrafiłam w antykwariacie na bardzo ciekawą pozycję autorstwa H. Th. Veringa i L. W. Zweermana zatytułowaną „Handenareid voor zieke en herstellende kinderen”, co można przetłumaczyć „Prace ręczne dla chorych dzieci i rekonwalescentów”. Książkę wydano w Rotterdamie w wydawnictwie Nijgh & Van Ditmar N.V. w 1938 r.

W słowie wstępnym autorzy piszą, że chore dzieci nawet te, które krótko muszą leżeć w łóżku, są prawdziwym utrapieniem dla rodziców i pielęgniarek. Dlatego bardzo ważne dla procesu zdrowienia i zadowolenia dzieci oraz pomocne opiekunom, może być zajęcie małych pacjentów pracami ręcznymi. Autorzy piszą, że warto zajrzeć do ich książki, ponieważ przedstawiają w niej przykłady rzeczy, które samodzielnie mogą zrobić dzieci. Specjalne przybory i materiały nie są do niczego potrzebne, a chorzy mogą zrobić niektóre z nich nawet leżąc. Według autorów, książka powinna znaleźć się w szpitalach dziecięcych, sanatoriach czy domach gdzie są chorzy.
W recenzji tej pracy, autorstwa A. Wunderinka, który podpisał się jako lekarz- praktyk, nacisk położono na to, że bardzo ciekawe efekty można osiągnąć w sposób bardzo prosty, a dzieci mogą bawić się razem z odwiedzającym ich rodzeństwem czy przyjaciółmi. Ów lekarz poleca tę książkę z całego serca innym.
Książka ma 145 stron i podzielona jest na rozdziały opatrzone krótkimi objaśnienieniami. Pierwsza część jest dla dzieci chorych, a druga dla tych, którzy muszą jeszcze jakiś czas nabierać kondycji.
Pierwszy rozdział zatytułowany jest „Układanie patyczków”. Najpierw autorzy piszą jak patyczki do zabawy mają wyglądać, a potem, co z nimi robić. Pierwsza plansza pokazuje dość proste figury, ale już następne cztery to fantastyczne obrazki przedstawiające przedmioty, budynki, zwierzęta czy pojazdy.

W drugim rozdziale pokazano układanki geometryczne, których bazą jest kwadrat pocięty w trójkąty, kwadrat i równoległobok. Celem tej gry jest ułożenie większego obrazka (figury) według przygotowanego wzorca lub własnej wyobraźni. Autorzy piszą krótką historię tangramu, który znany jest ponad 1000 lat. Jego nazwa wywodzi się od imienia Tana, Chińczyka, który jako pierwszy w ten sposób pociął kwadrat i zaczął układać z otrzymanych figur kompozycje. Niektórzy uważają, że tangram jest jeszcze starszy i był już znany dwa tysiące lat przed narodzinami Chrystusa. Podobno też sam Napoleon zabijając nudę na zesłaniu na Elbie, godzinami bawił się tą układanką. Podobną do chińskiego tangramu układankę, znali również starożytni Grecy, którzy kwadrat podzielili na czternaście figur. Ta gra to stomachion. Pisał o niej Archimedes. W książce zamieszczono sześć tablic z przykładami kompozycji jakie można ułożyć.

Trzeci i czwarty rozdział pokazuje plecionki, które mogą stać się dekoracją wieczka pudełka czy zakładką do książki. Dość szczegółowo opisane zostały techniki wykonania splotów oraz omówiono jakie materiały należy dobrać do poszczególnych prac.

Następny rozdział poświęcono pracom ręcznym, do których potrzebna jest serpentyna. Z rolek serpentyny w różnych kolorach można zrobić talerz na owoce, kieliszek do jajka, pudełko na igły itp.

W rozdziale szóstym autorzy opisują możliwości jakie daje wycinanie z papieru. Wszyscy to kiedyś robiliśmy- wycinaliśmy serwetki. Takie proste wzory pokazane są na trzech pierwszych tablicach, ale dalsze są już o wiele bardziej skomplikowane i ciekawe. Mnie podobają się postacie w holenderskich strojach ludowych i sylwetki kamienic w Amsterdamie. Zabawne są krasnale i postać Sinterklaasa (Św. Mikołaja) z pomocnikiem, Czarnym Piotrusiem (Zwarte Piet).

W następnym rozdziale autorzy książki nadal zachęcają do wycinania i tworzenia obrazków. Pokazują wzory do wykorzystania, np. typowy widok z wiatrakiem.

Ósmy i dziewiąty rozdział na pewno zachwycały dziewczynki, ponieważ pokazano w nim jaką biżuterię można zrobić z koralików.

W następnym dzieci mogły nauczyć się tkać. Na prostej ramce w kształcie kwadratu lub prostokąta z gwoździkami, rozwinięto kanwę, na której można robić dowolne wzory.

Jedenasty i następne rozdziały, zostały przez autorów potraktowane z dużą uwagą, ponieważ mówią one o pracy z rafią. Rafia czasami nazywana też palmą iglastą, to rodzaj roślin z rodziny arekowatych. Należy do niego 20 gatunków, które występują w Afryce, na Madagaskarze i jeden gatunek w Ameryce Południowej i Środkowej. Zastosowanie włókien rafii jest bardzo wszechstronne: od produkcji lin po tekstylia. W pracach ręcznych pokazano jak ze sznurka na bazie stelaża z drutu zrobić lalkę czy zwierzątko. Autorzy pokazują też różne sploty, a nawet misterne plecionki, z których można zrobić torebkę czy portfel. Te rozdziały są przeznaczone dla cierpliwych i zdecydowanie starszych dzieci.

Pracami z rafii zakończyła się część dla małych pacjentów. Następne rozdziały są dla rekonwalescentów, ponieważ stopień trudności jest już dużo większy i potrzebne jest też trochę siły.

Pierwszy i drugi z nich, to przykłady prac z cienkiego kartonu.

Następnie autorzy chcą nauczyć młodzież lepienia naczyń z gliny, a potem szycia ze skóry. Bardzo ciekawe są też propozycje figur wyciętych ze sklejki. Tutaj bardzo interesująca jest propozycja listonosza, czy serwetnika w kształcie kobiety w stroju ludowym. Listonosz, to podstawka to trzymania listów. Na pewno nie jest to łatwa praca. Bardzo ostrożnie trzeba wyciąć detale pokazanych figurek. Wzory wycięte w linoleum, które zamieszczono dalej, są również pracochłonne. Warto jednak, bo efekt jest bardzo imponujący. Takie linoleum to podstawa pieczątki. Książka kończy się jeszcze innymi przykładami rzeczy z rafii i rozwiązaniami tangramu.

Książka nie jest wydana luksusowo. Raczej było to niedrogie wydanie bez twardej okładki. Zachwyca jednak tym, że mimo swoich 73 lat jest nadal aktualna. Nie tylko wycinanki czy tangram można wykorzystać bawiąc się z własnymi (czy szkolnymi) dziećmi, ale też czytając, co mają do powiedzenia autorzy. Przeglądając tę książeczkę ma się wrażenie, że nie dzieli nas taki szmat czasu. Przecież wszystko to, co napisali odnajdujemy we współczesnych poradnikach dla rodziców czy nauczycieli. Do tego typu aktywności nawiązuje popularna dziś pedagogika zabawy. Postacie z figur można układać na geometrii ucząc dzieci w ten sposób jak wygląda trójkąt, a jak równoległobok. Lepienie z gliny (plasteliny), uruchamiają, stymulują i bogacą myślenie, mowę i wyobraźnię dziecka. W trakcie tych zajęć doskonali się komunikacja pomiędzy dwoma półkulami. Wycinanki, to przecież nic innego jak uczenie koordynacji ruchowej. I tak każda z zaproponowanych zabaw może dostarczyć nie tylko przyjemności, ale też być ucząca i pożyteczna. Może warto ją wznowić. Szkoda, że nigdy nie ukazało się jej polskie wydanie. A może?

Grażyna Gramza
SPK w Hadze

Zabawki z dworu w Koszutach

2011-12-26T22:46:00.000+01:00

Niedawno, na blogu Pikinini, opisałam naszą wycieczkę do dworku w Koszutach. Wśród zaskakujących ciekawostek, które tam odkryliśmy, były również zabawki stanowiące wyposażenie zaaranżowanego dziecięcego pokoju.

Wózki z lalami...

...kredki...

...zastawa dla lalek...

...koń na biegunach...

...niesamowity projektor do wyświetlania bajek. Działał po włożeniu do niego świecy!

I jeszcze regulowane, wyściełane skórą krzesełko do karmienia. Nie jest raczej zabawką, ale muszę je tu pokazać. Ma wbudowany nocnik!

Wesołych Świąt!

2011-12-22T21:33:00.000+01:00

Stare ozdoby świąteczne - zdjęcia pokonkursowe

2011-12-18T16:34:00.000+01:00

Stare bombki - z budki pana portiera na parkingu:) - przesłała nam jeszcze pani Sylwia.

Stare ozdoby świąteczne - wspomnienie pozakonkursowe

2011-12-18T16:25:00.000+01:00

Konkurs na wspomnienie starej ozdoby konkursowej już się zakończył, ale przychodzą jeszcze listy z opisami i zdjęciami, które wzbogacają naszą "bazę wspomnień":)
Poniżej zamieszczam list od pani Gosi:

"Chciałabym dodać do Waszego katalogu ozdób dwie, które zapamiętałam. 43 lata temu , na choince u mojej babci wisiały całe szklane rozłożone parasolki, od góry pomalowane różnymi matowymi farbami. Było ich kilka, ale żadna nie doczekała naszych czasów. Błyszczące, szklane sowy, niewielkie , kolorowe to kolejne bombki, których dzisiaj nie można już kupić nigdzie."

KONKURS - Ożywiamy stare ozdoby świąteczne - WYNIKI

2011-12-17T20:48:00.000+01:00

Dziękujemy wszystkim Uczestnikom konkursu na starą ozdobę świąteczną, za wzbogacenie naszej internetowej kolekcji zabawek.
Dziś trwały burzliwe obrady Jury. Jedna z jego uczestniczek, uważała, że wszystkie zgłoszenia powinny zostać nagrodzone i odmówiła wyboru tylko trojga zwycięzców;) Mimo to, ostatecznie uzgodniliśmy, że nagrody otrzymają:

Miejsce I – Szopka -teatrzyk magnetyczny BETLEJEM - zgłoszenie nr 20

Miejsce II – MUMINKI – foremki do ciastek i pierniczków - zgłoszenie nr 22

Miejsce III – Książka „Boże Narodzenie w Bullerbyn” - zgłoszenie nr 12

Gratulujemy!

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 28)

2011-12-16T00:13:00.001+01:00

Ostatnie wspomnienie, wzbogacone ciekawymi zdjęciami, przesłała pani Agnieszka:

"Kiedy byłam mała okres Gwiazdki zawsze kojarzył mi się z naszą choinką. Stała na maszynie do szycia mojej mamy, błyskająca światełkami, połyskująca bombkami, po prostu wspaniała. Dla mnie szczególna jeszcze z jednego powodu, a mianowicie zabawek, które na niej wisiały, a które świetnie nadawały się do moich długich zabaw pod nią, podczas gdy z kuchni dobiegały smakowite zapachy zbliżających się świąt i słychać było całą przedświąteczną krzątaninę rodziców.

Najfajniejsze było, że mieliśmy całkiem sporo popularnych w tamtym czasie zwierzątek, zrobionych z małych bombek i skrawków materiału, był w naszym domu pies z granatowymi uszami i kot z czerwoną kokardą, była kaczuszka z pomarańczowym dziobem, bałwanek w brązowym filcowym kapeluszu i czerwonym szaliku, były wreszcie moje ulubione pajacyki, Mikołaje ubrane w czerwone płaszcze i oczywiście, nie mogłabym o niej zapomnieć, tancerka, a może baletnica, co by nie mówić najpiękniejsza zabawka z tej choinkowej menażerii, która, niestety, nie zachowała się do teraz. Bardzo mi żal tej właśnie straty.

Pewnie nawet dziś, choć minęło tyle lat, z radością ukryłabym się pod zielonym drzewkiem, z moimi zabawkami, które ożywały w moich rękach, w dziecięcej zabawie, schodziły z gałązek, zamieniały się miejscami, odwiedzały się, zaglądały do żłobka z panem Jezuskiem i przeżywały najróżniejsze wymyślone przeze mnie przygody. Te zabawy choinkowe to jedne z najmilszych wspomnień mojego dzieciństwa, towarzyszyło im poczucie całkowitego bezpieczeństwa, ciepła domu i po prostu szczerej, dziecięcej radości na nadchodzącą Gwiazdkę.

Te zabawki, które przetrwały, znajdują się na zdjęciach."

JURY ZACZYNA OBRADY:)

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 27)

2011-12-15T23:52:00.000+01:00

Pani Sylwia i jej córka Lilianka, podzieliły się sposobem na zrobienie choinkowych koszyczków w "starym stylu":

* KOSZYCZKI JAK ZA DAWNYCH LAT:)
1. Potrzebne materiały: kolorowy papier (zwykły i typu bristol),
nożyczki, klej Magic, elementy typu gwiazdki, choineczki lub inne na
przyozdobienie, ale niekoniecznie:)
2. Wycinamy prostokąt o wymiarach ok 20cmx10cm. Zginamy go na pół
(wzdłuż dłuższego boku) i nacinamy nożyczkami co ok 1cm.
3. Prostujemy i sklejamy wzdłuż krótszego boku, tak by powstał koszyczek :)
4. Wycinamy pasek i przyklejamy - robimy trzymadełko dla koszyczka.
5. Dekorujemy świątecznymi elementami.
Pamiętam, że robiłam takie koszyczki w szkole podstawowej. Uwielbiałam
je:) Wyobraźcie sobie moją radość, gdy mogłam teraz pokazać je mojej 1,5
rocznej córci jak je się tworzy. Duma mnie rozpierała:)

BRAWO:)

Dodatkowo, pani Sylwia opisała i sfotografowała swoje stare bombki:

* Z sentymentem też wspominam moje bombki, zresztą co roku zakładam je
na choinkę.
Raz tylko zamieniłam je na plastikowe fioletowo-złote elementy
bombkopodobne:) Był to wielki błąd :)
Kiedyś jak byłam maleńka miałam z mamą taką umowę: przed świętami za
każdym razem jak szłyśmy do miasta kupowała mi jedną, wybraną przeze
mnie bombkę.
Zawsze inną. Z łezką w oku to wspominam.
..Dziś zakupiłam Lili jej pierwszą bombkę. Szklaną!!! Teraz ona
tradycyjnie zacznie swoją kolekcję:)

* Trzecia ozdoba, którą pamiętam, to była głowa Mikołaja. Buźka była z
wydmuszki, czapka to rożek z czerwonego papieru, broda i włosy z waty. Z
pewnością przygotujemy takie Mikołaje za rok. Teraz jest jeszcze zbyt mała.

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 26)

2011-12-15T23:34:00.000+01:00

Pięknie napisane wspomnienia z rodzinnych przygotowań ozdób choinkowych, przysłała też pani Kazimiera:

"W Dzień Wigilijny, a było to jeszcze przed zmrokiem zanim na niebie miała się ukazać gwiazda na niebie wskazująca że Dzieciątko Małe przyszło na świat, kiedy dom był pięknie wysprzątany a z kuchni rozchodził się zapach wigilijnych potraw, zaczęliśmy ubierać żywą choinkę z lasu.

Parę dni wcześniej cała nasza uwaga była skupiona na przygotowywaniu ozdób choinkowych, wspólnie z rodzeństwem z papieru kolorowego lepiliśmy piękny łańcuch, z łupinek orzechów i bibułki oraz waty tworzyli postacie krasnali , Mikołaja czy też Aniołków. Cały też rok zbieraliśmy kolorowe złotka ze słodyczy aby nimi móc owinąć cukierki mleczne które nasza mama przyrządzała na kuchni a były odpowiednikiem dzisiejszych krówek. Piekła też przepyszne kruche ciasteczka i pierniczki w kształcie gwiazdek, półksiężyca czy bałwanków w foremkach zrobionych przez naszego tatę. Przekłuwaliśmy te ciasteczka igłą z nitką aby w ten sposób móc je zawiesić na choince. Z roku na rok na strychu czekało kilka bombek zakupionych przez naszą babcię, były też włosy anielskie. Było nas sześcioro rodzeństwa przy czym pracował tylko tatko zatem nie było rodziców stać na zakup ozdób choinkowych czy też słodyczy. Choinkę żeby stała stabilnie wkładaliśmy do doniczki z ziemią i zabieraliśmy się za zawieszanie oczywiście najpierw dorodnych czerwonych jabłuszek z naszego ogrodu potem cukierków, ozdób, ciasteczek a na końcu baniek uważając aby je czasem nie stłuc. Pozostało nam jeszcze rozłożyć włosy anielskie i kolorowy łańcuch oraz na samym szczycie połyskującą ze złotka gwiazdę. Podczas ubierania choinki nuciliśmy półgłosem kolędy, a w międzyczasie rodzice przygotowali stół wigilijny. Kiedy choinka już była przystrojona razem z rodzicami i babcią zasiadaliśmy do wigilii. I chociaż to były skromne Święta lecz ich atmosfera wprost niepowtarzalna."

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 25)

2011-12-15T19:40:00.001+01:00

A oto ulubione stare bombki pani Uli z Gliwic...

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 24)

2011-12-15T19:33:00.001+01:00

Zapraszamy do lektury wspomnień pani Sylwii:

"Nie mam zdjęcia niestety ponieważ mieszkam w nowym miejscu, ale pamiętam, że na choince wisiały zrobione przeze mnie i mojego brata np. tzw. mikołajki.
Wydmuszka jajka była głową. Malowało się flamastrami oczy i buzie. Z waty robiliśmy wąsy oraz długą brodę, a czapkę z papieru kolorowego(zawijało się w rulonik i przyklejało do wydmuszki). Takie mikołaje wieszaliśmy na choince.

Często robiliśmy także łańcuch. Z papieru kolorowego wycinaliśmy cienkie lub grube [wg uznania] nie za długie paski. Końcówki paska sklejało się by powstało kółko. Potem trzeba było przełożyć przez to kółko następny pasek i znowu skleić końcówki. Łańcuchy wychodziły długie i kolorowe.

Często z bratem wycinaliśmy z papieru różne wzory.. gwiazdki, aniołki i one też często służyły jako bombki albo cukierki, które dostaliśmy na Mikołaja owijaliśmy w sreberko i wieszaliśmy:)
Ozdoby robiliśmy także z masy solnej, a potem malowaliśmy farbkami.
U nas często na czubku choinki widniała zrobiona gwiazda na które naklejona była fotografia rodzinna:)

Jeżeli chodzi o tradycje ubierania choinki. Zawsze ubieraliśmy ją na kilka dni przed Wigilią bo nigdy nie mogliśmy się jej doczekać. Tata powieszał lampki, a całą resztą zajmowaliśmy się ja z bratem. Wieszaliśmy stare bombki, które były jeszcze z dzieciństwa mamy.. nasze własnoręcznie zrobione ozdoby. Gwiazdę wieszaliśmy wspólnie. Choinka była zawsze taka piękna, kolorowa:)

Nie widuje teraz nigdzie takich ozdób.. w sklepach jest wiele gotowców. Hmm.. bardzo dziękuje za odświeżenie wspomnień.. jak moja córka podrośnie na pewno będziemy robić takie choinkowe ozdoby:)"

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 23)

2011-12-15T19:14:00.001+01:00

Kolejnym, świątecznym wspomnieniem, dzieli się z nami Iza, autorka klimatycznego bloga Domowy Zakątek.

"Mieliśmy komplet przecudnych bombek szklanych w kształcie muchomorków. Uwielbiałam je. Kiedy je rodzice kupili było ich dużo. Mieliśmy w domu sztuczna choinkę niezbyt urodziwa, a tego roku gdy do naszego domu trafiły te bombki i kilka innych pięknych to były pierwsze święta spędzone w nowym domu i tata przyniósł do domu prawdziwą pachnąca lasem choinkę. To było coś wspaniałego. Nie mogłam napatrzeć się na te wiszące na niej muchomorki. Miałam wtedy 5 lat. Rok później jeden z muchomorków trafił do przedszkola i uwiecznił się na zdjęciu z Mikołajem.

Nasze wszystkie w kolejnych latach się wytłukły przez koty, które wspinały się na czubek choinki. Do domu wróciła stara sztuczna choinka a na niej zagościły plastikowe bombki. Co roku z moimi siostrami robiłyśmy z kolorowego papieru łańcuch choinkowy, taki jaki teraz robię ze swoimi synkami.

Moja ciocia robiła z nami łańcuch z papierków po cukierkach, które składaliśmy w harmonijkę i przewlekaliśmy przez nitkę.

Do dziś pozostała moja miłość do muchomorków i mam nadzieje, kiedyś uda mi się dostać choć jednego takiego jak ten z dzieciństwa.

Uwielbiam ozdoby choinkowe i każdego roku moim synkom kupuje po jednej jakiejś wyjątkowej ozdobie. Nie mamy w domu kotów, dlatego jest szansa, że przetrwają. Na pewno na zdjęciach."

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 22)

2011-12-14T22:26:00.000+01:00

Zapraszamy do lektury wspomnień pani Magdaleny, wzbogaconych pięknymi zdjęciami:

"Pochodzę z Kociewia - niewielkiego regiony etnograficznego przylegającego do Kaszub. W moim domu łączyły się tradycje kociewskie (tata) z wielkopolskimi (mama). Kilka dni przed wigilią kuchnia była swego rodzaju pracownią ozdób choinkowych. Duży dębowy stół zapełniony był kolorowymi papierami, złotkami po czekoladach i kolorowymi papierkami po cukierkach - materiałami gromadzonymi całorocznie z myślą o produkcji zabawek na choinkę. Zabawkami nazywaliśmy właśnie te różne cudeńka, które powstawały pod czujnym okiem naszego niezastąpionego instruktora - mamy. To ona ze słomy wyczarowywała misterny łańcuch, który niestety nie przetrwał do dzisiaj ;-(, ale pozostał w pamięci... złożony z ogniw, które były też przez nas chętnie noszone jako pierścionki ;-). Z innych ozdób pamiętam: koszyczki (na orzechy włoskie) z papieru składanego do pewnego momentu podobnie jak "na łódeczkę"; pawie oczka z kartonowego koła obustronnie oklejonego warstwowo kolorowym papierem, łańcuch z orzechów laskowych przyklejanych lakiem do czerwonej włóczki, jeżyki...

...anioły i baletnice - z nimi było zawsze dużo zabawy, w poszukiwaniu stosownych dla nich główek trzeba było wertować gazety.

Wszystkie wykonane własnoręcznie ozdoby mogłyśmy wieszać na choince, po uprzednim zamontowaniu świeczek. To było odkąd pamiętam zadaniem taty. Na koniec na choinkę "padał śnieg" w postaci kulek z waty. Nasze drzewno inspirowało nas też do zbaw w okresie świątecznym - ktoś opisywał wygląd wybranej ozdoby choinkowej - reszta zgadywała, były drużyny i nagrody ;-). Dzisiaj mieszkam na Mazowszu. Tu tradycją są ozdoby z opłatka zwane "światami"...

... i opłatkowe kołyski...

Na bazie tych tradycji powstaje, co podpowiada wyobraźnia, np. anioły i mikołaje.

Klejenie z opłatka to wielka frajda zarówno dla dzieci, jak i dorosłych. My robimy to zawsze w licznym towarzystwie ;-). W tym roku czeka nas też wspólne ubieranie naszej wieloregionalnej choinki (mąż z Dolnego Śląska) z 1,5 roczną Marysią, tradycyjnie dopiero w wyjątkowy dzień wigilijny ;-)"

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 21)

2011-12-14T08:10:00.000+01:00

Na zdjęciu pokazana jest coroczna szopka świąteczna pani Agaty, która tak o niej napisała:

"Jest to szopka papierowa, która przeżyła już wiele. Robiłam ją ja własnoręcznie, w drugiej klasie podstawówki, gdy w szkole można było kupić takie szopki do wycięcia i złożenia. Model szopki starannie wycięty i posklejany w rezultacie końcowym dawał takie oto cudo, które zostało dodatkowo uzupełnione o drobne elementy. Jednak po tylu latach - dziś już mam 23 lata, nadeszłaby pora aby ją wymienić, gdyż klej nie trzyma mocno, a ostre barwy straciły
swój połysk. Jednak sentyment zawsze do nie pozostanie."

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 20)

2011-12-14T00:10:00.000+01:00

Z prawdziwą przyjemnością przeczytaliśmy list pani Małgorzaty, w którym opisuje tradycje świątecznego ozdabiania w swojej rodzinie. Wspomnienie ilustrują ciekawe zdjęcia.

"...czytając o konkursie o starych ozdobach świątecznych pierwsze na myśl przyszły mi bombki , które dostałam w dzieciństwie na Mikołajki. Do dzisiaj pamiętam jak były zapakowane, jakie miały kształty i to że moje małe wtedy łapki podczas rozpakowywania prezentu pogniotły delikatną zawartość :/ Został srebrny łabędź i bałwanek.

Na mojej choince w domu rodzinnym jest sporo starych ozdób – szklane bombki z których już całkowicie powycierała się farba, druciane laleczki i plastikowe śnieżynki. Jednak największą atrakcją i najwięcej sentymentu wszyscy mamy do lampek choinkowych. Przecież to one zawsze dodają uroku domowemu drzewku. Naszą domową tradycją jest to,że światełka na choinkę zakłada zawsze głowa rodziny. Najpierw robiła to babcia (dziadka nie pamiętam) potem mój tata, dzisiaj mój mąż. Dopiero gdy pan domu założy lampki na choinkę reszta rodziny może się przyłączyć. Nie wiem skąd ten zwyczaj i czy jest praktykowany w innych domach ale mnie się on podoba.

Teraz o samych lampkach. Moja mama pamięta,że były kupione jak była mała. To były pierwsze święta w ich nowym domu. Mieli na choince świeczki ale gdy któregoś wieczoru choinka zapaliła się od nich dziadek kupił lampki, które mamy do dzisiaj. Mają ok 47 lat i nadal świecą. Zostały wymienione tylko 2 żarówki. Kable wciąż te same . Obudowa zjedzona może przez ząb czasu ale są to najpiękniejsze światełka jakie widziałam.

Kolejną tradycją jaką pamiętam było to,że co roku prababcia robiła dla wszystkich dzieci w rodzinie bombki z bibułki. Były różnych wielkości. Do dzisiaj mam 6 tych największych. Nieco wypłowiałych. Ostatnio widziałam podobne do kupienia w galerii sztuki ludowej , jednak tamte nie były tak drobniutko i precyzyjnie zwijane no i nie miały 30 lat :)"

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 19)

2011-12-13T23:55:00.000+01:00

A oto Mały Mikołajek, ulubiona ozdoba świąteczna pani Małgosi.

"...wieszam go na choince już od Szkoły Podstawowej.

Choć od tamtej pory minęło trochę czasu, nie dałam się zwieść innym aniołkom i gwiazdeczkom:) Mikołajek nadal zajmuje honorowe miejsce na choince" - pisze właścicielka tej sympatycznej ozdoby:)

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 18)

2011-12-13T23:48:00.000+01:00

Bardzo ciekawy opis ozdób choinkowych ze swojego rodzinnego domu, przesłała pani Marta z Białegostoku:

"Jeśli chodzi o dekorację świątecznego drzewka jestem choinkową konserwatystką i chociaż pięknie wygląda choinka ubrana w tonacji bordowo-złotej, granatowej czy białej to myślę, że choinka powinna tryskać dziesiątkami barw. Taką choinkę ubierało się właśnie w moim domu. Uwielbiam przyjeżdżać na święta do rodzinnego domu i podziwiać stare ozdoby choinkowe z czasów mego dzieciństwa wiszące gdzieniegdzie na choince. Przede wszystkim piękne rosyjskie bombki, które rodzice przywieźli jeszcze ze Związku Radzieckiego – dziadek mróz z siwą brodą, kolorowe misie, babuszki, muchomorki i szyszki oprószone śniegiem. Z pudeł z dekoracjami świątecznymi zadziornie wyglądają: szklane okrągłe bombki z lusterkiem w środku (które znowu pojawiają się w sklepach), jest też duża czerwona bombka z napisem Solidarność i ta z białym orłem. Pamiętam też tekturowe aniołki z harfą, z trąbką, które wieszało się na choince lub kilkunastocentymetrowe szopki, które ustawiało się na gałązkach świerku. Nie mogło też zabraknąć plastikowych śnieżynek i anielskiego włosa. Długie sopelki – cukierki, opakowane w błyszczące papierki, na zawody wyjadało się z choinki. W szopce pod choinką leżał zaś mały Jezusek w kołysce z łupinki orzecha włoskiego. Ponieważ w sklepach nie było ogromnego wyboru ozdób, trzeba było inwencji i prac obecnie określanych mianem „hand made”. Na przykład ciocia zbierała przez cały rok sreberka po cukierkach czekoladowych, z których później własnoręcznie wykonywało się łańcuch choinkowy. "

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 17)

2011-12-10T20:19:00.000+01:00

Zdjęcie ręcznie wystruganych i malowanych ptaszków przesłała na konkurs pani Janina. Pisze, ze znajdą się one w tym roku na jej choince.

"Choć są nieco przybrudzone -bo mają około 10 lat - myślę, że będą zwracały uwagę gości.
Cieszę się, że coraz więcej osób wraca do starych tradycji i przyznam się, że parę lat temu moje stare ozdoby leżały zapakowane i zapomniane w piwnicy na rzecz tych nowoczesnych.
Jednak nie ma to jak choinka ubrana we wspomnienia."

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 16)

2011-12-10T19:59:00.000+01:00

Pani Agnieszka z Poznania, wraz z córką Zuzanką, miały ostatnio okazję, ożywić jedną ze starych tradycyjnych ozdób świątecznych. Oto jak opisują to doświadczenie:

"Takie gwiazdy wykonywano dawno, dawno temu, gdy choinki nie były jeszcze znane. To dość duża ozdoba, do powieszenia pod sufitem, wykonana z trzciny. Ta na zdjęciu nie jest oczywiście aż tak stara. Ma zaledwie tydzień, a miałyśmy okazję wykonać ją na niezwykle ciekawych warsztatach w Starym Browarze (prowadzonych przez panie ze studia projektowego Dodoplan). Spędziłyśmy tam dwie fantastyczne godziny, a gwiazdę jeszcze kończyłam w domu. W sumie praca nad nią zajęła mi 2,5 godziny. Dużo, ale to debiut. Kolejne można wykonać w znacznie krótszym czasie.

Moja córeczka w tym czasie opanowała do perfekcji robienie kolorowych pomponów z bibuły. Jednym z nich ozdobiłyśmy gwiazdę.

Uwielbiam wspólne robienie ozdób, malowanie szyszek i orzechów, pieczenie pierniczków. W tym roku nasza choinka będzie nimi, jak co roku, obwieszona, bo te z choinki spakują najlepiej (zwłaszcza zjadane potajemnie, przed śniadaniem :-)). Gwiazda zawieszona wysoko będzie się znakomicie komponować z ręcznie zrobionym łańcuchem z trzciny i kolorowych pomponów..

Będzie pięknie i bardzo, ale to bardzo tradycyjnie."

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 15)

2011-12-09T21:15:00.001+01:00

Kolejne świąteczne wspomnienie przesłała pani Gosia. Opowieść ilustruje zdjęcie "smoczujowej bombki":)

"W tym roku po raz pierwszy będziemy obchodzić Święta Bożego Narodzenia
(w moim domu od zawsze mówiliśmy z poznańska: Gwiazdkę) z naszą
trzymiesięczną córeczką Kalinką.
Mimo (a może właśnie dlatego) że mam już własną rodzinę coraz częściej
wracam do czasu, kiedy sama byłam dzieckiem i już od początku grudnia
czekałam na ten wspaniały świąteczny czas.

Najwięcej radości (chyba nawet więcej niż prezenty) wiązało się z
choinką - najpierw czekaniem aż tata przyniesie ją do domu - zimną i
cudownie pachnącą lasem, potem ubieraniem, a w końcu wpatrywaniem się
w gotowe dzieło.
To był czas na słuchanie bajek opowiadanych przez rodziców. Pamiętam
tę specjalną, świąteczną, o Smoczuju, który mieszkał w gniazdkach
bombek (bo zawsze pytałam dlaczego większość bombek jest okrągła a w
niektórych są takie wgłębienia...).

W tym roku zaproszę Smoczuja do własnego domu i opowiem Kalince jak to
mieszka on w swoim szklanym gniazdku - czas ożywić wspomnienia."

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 14)

2011-12-09T20:46:00.001+01:00

Prezentujemy jeszcze jedno, ciepłe wspomnienie.

"Chciałam napisać o ozdobie świątecznej, która była wyjątkowa. A mianowicie był to aniołek zrobiony przez moją babcię, kiedy o prawdziwych ozdobach świątecznych można było tylko pomarzyć. Aniołek zrobiony był z trzech orzechów włoskich i kilku małych białych piórek (piórka były bardzo delikatne) Orzechy były zlepione jeden na drugim odrobiną żywicy, także piórka, które miały imitować prawdziwe anielskie skrzydła były przylepione z tyłu orzecha żywicą. Do orzecha był przybity mały gwózdek, a do niego przywiązany kawałek kolorowej wstążeczki, co pełniło rolę zawieszki. Babcia mimo kilku przeprowadzek zawsze zabierała pudełko ze zdjęciami, a w nim na samej górze leżał aniołek. Pamiętam , że jakoś szczególnie nie przywiązywałam się do tej ozdoby, myślałam , że jest taka zwykła. Nie to co kolorowe plastikowe bombki za witrynami sklepów, których było tysiące. Dzisiaj wiem , że za jednego aniołka z orzechów oddałabym te wszystkie plastikowe, puste bombki bez duszy

Niestety ta ozdoba zachowała się tylko w mojej pamięci, czego żałuję.

Marianna"

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 13)

2011-12-09T17:25:00.002+01:00

Zdjęcia tych papierowych, przedwojennych ozdób, przesłała nam pani Justyna z Gdańska. Jak pisze... "zachowały się w różnym stanie (oklapnięte uszy sarenki musi podtrzymywać taśma klejąca :)). Na odwrocie niektórych widnieją ceny: wieszane główki: 0,20/0,25 zł, mikołaj 0,50 zł, składana szopka kartonowa "aż" 35zł"

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 12)

2011-12-09T17:09:00.000+01:00

Zdjęcie tej ciekawej - wykonanej z kukurydzy i orzechów - Szopki Betlejemskiej, przesłała nam pani Grażyna.
Tak o niej pisze:

"Taką szopkę staram się wykonywać co roku z pomocą mojej babci, która zrywa i przechowuje do zimy najładniejsze kolby kukurydzy.
Taką Szopkę moja babcia robiła kiedy była mała. Oczywiście w dzisiejszych czasach można sobie ułatwić nieco sprawę i kolby kukurydzy sklejać klejem z pistoletu, ale wiele lat temu kukurydzę łączyło się za pomocą sznurka, bądź długiej mocnej trawy. Postaci z szopki robiło się ze szmatek bądź z drewna. Niestety nie zachowała się żadna."

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 11)

2011-12-09T16:53:00.000+01:00

Tę Szopkę Bożonarodzeniową wykonał - 15 lat temu - dziadek kolejnej uczestniczki naszego konkursu.
Szopka zawsze stoi na honorowym miejscu pod jej choinką.

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 10)

2011-12-07T22:00:00.004+01:00

Pani Magdalena z Jedlicz przesłała zdjęcia starych ozdób, którymi jeszcze jej babcia ubierała choinkę.

"Mimo, że choinkę mamy czerwono-złotą to zawsze wieszamy je w zaszczytnym, honorowym miejscu :]" - pisze pani Magda.

A ja zastanawiam się, co to za postać przedstawiona na okrągłej bombce. Bardzo przypomina Bukę!

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 9)

2011-12-01T23:20:00.000+01:00

Od Pani Magdy z Elbląga otrzymaliśmy zdjęcia ciekawych bombek i list z opisem związanych z nimi wspomnień rodzinnych:

"Bardzo się ucieszyłam, że ogłosili Państwo konkurs na stare ozdoby choinkowe. Zawsze uwielbiałam święta, kochałam ubierać choinkę i wszystko co jest związane z tym okresem. A konkurs ten był tylko pretekstem by zajrzeć do ozdób świątecznych i by pokazać je mojej 2 letniej córeczce.

Ozdoby, których zdjęcia przesyłam nie są może aż tak stare jak niektórzy mają w swoich zbiorach, ale i z nimi wiążą się różne historie i wspomnienia.

Najstarszą bombką w mojej kolekcji jest ta czerwno-zielona z białymi kropkami. Prawdę powiedziawszy nigdy nie "pałałam do niej wielką miłością", ale mam do niej ogromny sentyment ponieważ moja mama kupiła ją jeszcze przed ślubem, czyli ponad 30 lat temu.

Równie stary jest dzwoneczek (mam je również w innych kolorach i z innymi wzorami) oraz grzybki muchomorki. Natomiast do tej pory najbardziej podoba mi się ten zwykły foliowy sopelek ze zwisającymi srebrnymi włosami. Mam 2 sztuki a dostałam je od mojej babci. Odkąd pamiętam wisiały one u niej na choince. Zawsze bardzo mi się podobały i przy każdej okazji o tym mówiłam, więc wkońcu dostałam je w prezencie.

Czerwony sopelek to bombka, która przypomina mi moją mamę (to jej ulubiona). Co roku, gdy wspólnie ubieraliśmy choinkę moja mama opowiadała jak udało jej się je kupić w pewnej księgarni, a za "komuny" kupienie naprawdę ładnych bombek było bardzo trudne. Budynek w którym była księgarnia już dawno nie istnieje, a bombek jest cały komplet.

Bombkami "nie bombkami", które jako dziecko bardzo lubiłam są plastikowe mikołajki. Moim ukochanym jest ten biały. Gdy byłam mała zdejmowałam go z choinki i się nim bawiłam. Ta miłość to takich ozdób-zabawek została mi do tej pory. Bardzo chętnie kupuje szklane, czy drewniane mikołajki, koniki, ptaszki itp.

Ciekawa bombką jest ta przezroczysta-szklana z domkiem. Bombka ma prawie 30 lat i chociaż widziałam u rodziny i znajomych wiele ozdób, nigdzie nie spotkałam się z przezroczystymi bombkami.

Oprócz bombek na mojej choince z dzieciństwa wisiały papierowe ręcznie robione łańcuchy, cukierki czekoladowe oraz ciastka amoniaczki, które piekłam i ozdabiałam z moją mamą.

Teraz sama jestem mamą i mam nadzieje, że uda mi się zaszczepić w córce miłość do świąt. Mam nadzieje, że chętnie będzie piekła ze mną casteczka i robiła ozdoby."

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 8)

2011-12-01T22:59:00.000+01:00

A oto ciepłe, świąteczne wspomnienie pani Patrycji z Piechowic:

"Nie mam niestety żadnych zdjęć przedstawiających stare ozdoby, ale pamiętam z dzieciństwa, że ubierani choinki było zawsze wielkim przeżyciem. Od dziecka byłam niecierpliwa, nie mogłam się doczekać wszelkich okazji do świętowania i prezentów. Kiedy dziadek przynosił z piwnicy choinkę i ozdoby oznaczało to, że niedługo będą święta. Choinka była sztuczna, niezbyt urodziwa, tym bardziej trzeba było ją elegancko przystroić. Z pudeł się wyciągało różne bombki – większość jeszcze z czasów dzieciństwa mojej mamy albo babci. Najbardziej lubiłam soczyście kolorowe mini bombki z piłeczek pingpongowych obciągniętych sznurkiem i polakierowanymi. Pamiętam też metalowe ptaszki na spinaczu, niektóre nawet miały piórka na ogonie! Do tego dochodziły papierowe łańcuchy, włos anielski i “puchate” srebrne albo złote łańcuchy. Jeszcze lampki i jak najdłuższy czubek na samą górę i gotowe. Wszystko trwało kilka godzin, ale efekt był zwykle super. I wtedy pozostawało czekać tylko na Mikołaja :)"

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 7)

2011-12-01T22:54:00.000+01:00

Kilka zdjęć na konkurs przysłała pani Agnieszka, która wraz ze swoją córeczką Oleńką wykonuje bombki z papierowych kwiatków i makaronowe choinki. Podobne robiła kiedyś ze swoją babcią.

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 6)

2011-11-27T17:25:00.000+01:00

Z przyjemnością przeczytaliśmy przesłane na konkurs, wspomnienie pani Sabiny:

"U mnie w domu jest pełno starych bombek z lat 80-tych. Również co roku wieszamy je na choince. Mamy różne ludziki (aniołki, pajacyki) zrobione z takiego owłosionego drutu, a główki, tułowia itd. są zrobione z bombek albo plastiku. Są bardzo brzydkie i brudne, ale swój urok mają. Poza tym mamy jeszcze jakieś laleczki-śnieżynki w różnych kolorach, bardzo ładnie zrobione. Oczywiście jest jeszcze baaardzo stara bombka z dziurką, które ponoć były kiedyś bardzo modne...Miałam również sporo bombek przywiezionych z NRD. Były popularne muchomorki, na srebrnej nodze w czerwonym kapeluszu. Pamiętam też piłeczki pingpongowe w brokacie.
Mi się szczególnie podobały mało estetyczne bombki w formie cienkiej rurki szklanej posypanej brokatem,w kolorach srebrnym, różowawym, niebieskim i takim jakby herbacianym. Zapewne zależało to od koloru stłuczonej bombki, z której powstał brokat. Fajne są też takie kuliste lub jajowate bombki z kolorowym oczkiem w środku (albo nawet i czterema). Miałam takich kilka kompletów oraz tradycyjne sople lub świderki. Posiadałam też bombki w kształcie bałwanków i mikołajów. Prócz tradycyjnych lampek choinkowych na świecowe żarówki, miałam takie zrobione przez mojego ojca z żarówek telegraficznych, pomalowanych na różne kolory specjalną farbą. Na długim kablu były takie kępki po kilka żarówek i fajnie to wyglądało."

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 5)

2011-11-26T10:35:00.000+01:00

Bombki cekinowe zrobione przez panią Karolinę z Opola. Piszę, że nauczyła się ich wykonania od swojej babci.

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 4)

2011-11-25T18:49:00.001+01:00

Kolejne "choinkowe wspomnienie" związane jest z dość niestandardową ozdobą. Tak pisze o niej pani Sylwia:

"Wspomnienia zwiazane ze strojeniem choinki, zawsze wywołują uśmiech na mojej twarzy. Pamiętam jak z kuzynką i moim bratem robiliśmy papierowe łancuchy i wycinaliśmy różne obrazki, które później wisiały na choince :)
Przesyłam jedną z tych ozdób. Pewnie wielu z was kojarzy tego chłopczyka z kaszki dla dzieci.
Choinka babci ma wiele takich oryginalnych ozdób i co roku ubierając ją wspominam czasy z dzieciństwa. Fajnie, że babcia wciąż trzyma te rzeczy, dzięki temu jej choinka jest najpiękniejszą choinką ubraną we wspomnienia."

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 3)

2011-11-19T20:56:00.001+01:00

A oto kolekcja bombek pani Moniki z Legnicy. Widać, że niektóre ozdoby, widziały już sporo wigilii:)

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 2)

2011-11-19T20:44:00.004+01:00

Przed Wami - Jaś i Małgosia!
Bombki zostały tak nazwane przez panią Iwonę z Ciechanowa i jej brata. Jak pisze pani Iwona "każde z nas miało w swoim pokoju choineczkę i oczywiście na honorowym miejscu wisiały te właśnie bombki...
Dziś (po 24 latach..) każde z nas ma swoją rodzinę, ale bombki wiszą nadal na honorowym miejscu, teraz obok siebie- w naszym domu rodzinnym :)
Jaś jest lekko stłuczony - wisi na tzw. "słowo honoru". Małgosia ma rozmazaną buzię (przez pocałunki dzieci;)"

KONKURS Stare ozdoby świąteczne (zgłoszenie nr 1)

2011-11-19T20:28:00.000+01:00

Jako pierwsza, zdjęcia konkursowe przesłała nam Pani Agnieszka. Od lat kolekcjonuje tradycyjne, ręcznie wykonane ozdoby choinkowe. Bombki na choince mają około 20 lat i pochodzą z dziecięcych lat pani Agnieszki:)

KONKURS - Ożywiamy stare ozdoby świąteczne

2011-11-19T13:39:00.000+01:00

Wraz z portalem dziecisawazne.pl zapraszamy do KONKURSU

Dni stają się coraz krótsze, nadchodzi czas adwentu. W polskiej tradycji wieczory adwentowe były czasem, kiedy wspólnie wykonywano papierowe i słomkowe zabawki na choinkę, pieczono zawieszane na drzewku pierniki. Dziś – pomimo ogromnej ilości gotowych ozdób sprzedawanych w sklepach – również często bawimy się z dziećmi, tworząc choinkowe dzieła. To podtrzymuje domową tradycję i tworzy świąteczny nastrój.

Sklejając łańcuchy, a potem ubierając choinkę, mamy szansę opowiedzieć maluchom o historii naszego dzieciństwa, o naszych rodzicach i dziadkach. My również tworzymy historię. Krzywo wycięte przez nasze dzieci, papierowe łańcuchy, mogą po kilku latach stać się miłą rodzinną pamiątką, tak jak ozdoby klejone przez ich dziadków lub bombki, które przetrwały wojenną zawieruchę.

Niełatwo dziś znaleźć bardzo stare ozdoby choinkowe – kruchość bombek, nietrwałość papierowych wycinanek i intensywność polskich zdarzeń historycznych sprawia, że wiele ozdób miało krótki żywot.

Te, które przetrwały, przechowujemy w naszych domach – u nas zachowały się prześliczne przedwojenne bombki i, towarzyszące im zapewne na choinkowym drzewku, „żabki” do mocowania świeczek. Mamy też wzruszającą kartonową wycinankę z wojennej Wigilii 1939 roku i staniolowe ozdoby z powojennych lat.

W tych sentymentalnych pamiątkach zachował się duch dawnych, tradycyjnych Świąt z naszego dzieciństwa. Powrót do tych wspomnień pomoże ocalić magię Świąt w zatłoku komercji, świątecznych reklam i wszechobecnych już w listopadzie Mikołajów.

Zapraszamy was do konkursu, w którym chcemy ożywić zapomniane ozdoby. W konkursie można wziąć udział na kilka sposobów:

sfotografujcie lub opiszcie stare ozdoby świąteczne, które ocalały w waszych domach;
jeśli jesteście w posiadaniu zdjęć lub rysunków nieistniejących już ozdób, sfotografujcie je;,
opiszcie lub narysujcie ozdoby, które zachowały się jedynie w waszej pamięci;
opiszcie swoje wspomnienia z ubierania tradycyjnej choinki.

Stwórzmy wspólnie wielką bazę tradycji świątecznych!

Zdjęcia, rysunki i wspomnienia zostaną opublikowane na stronie Pikinini.pl i na blogu Stare Zabawki (starezabawki.blogspot.com).
Na autorów najciekawszych prac czekają nagrody.

Na Wasze zdjęcia lub relacje czekamy do 15 grudnia. Prosimy przesyłać je na adres: pikinini@pikinini.pl

Nagrody

Miejsce I – Szopka -teatrzyk magnetyczny BETLEJEM

Miejsce II – MUMINKI – foremki do ciastek i pierniczków

Miejsce III – Książka „Boże Narodzenie w Bullerbyn”

Mały ułan

2011-11-11T22:27:00.000+01:00

Zdjęcie zrobiono ok. roku 1930 i przedstawia mojego teścia, na schodach poznańskiego Teatru Wielkiego.
Mały Edek nosi ciepły płaszczyk i rękawiczki. Może był to listopad?

Klocki konstrukcyjne MINIBRIX

2011-11-05T20:41:00.000+01:00

Jestem ciekawa czy klocki konstrukcyjne Minibrix dotarły kiedyś do jakiegoś polskiego dziecka.

Produkowane były w latach 1935-76 w angielskim Hampshire. Ich starą reklamę znaleźliśmy w Living History Museum Milestones.

Klocki wykonane były z ciężkiej gumy i zainspirowały ponoć twórców Lego. Tu można poczytać o ich historii.

Zaciekawił mnie jeden z pomysłów na ich reklamę. Mamy, zachęcano do kupna ich dzieciom, poprzez argument o „niemożności” zniszczenia nimi mebli;)

Zdjęcia klocków pochodzą ze strony oodlesandoodles.typepad.com.
Zdjęcie reklamy - własne.

Lalka z wystawy w Milestones

2011-10-22T15:16:00.000+02:00

Widać, że wiele już w życiu widziała:) Teraz spędza spokojną starość na wystawie sklepu z zabawkami w Living History Museum Milestones.
Zwróćcie też uwagę na śliczną zastawę stołową i kuchenne naczynia, które ma do dyspozycji.

Przed sklepem z zabawkami

2011-10-17T13:54:00.001+02:00

W Milestones, niedaleko witryny ze starymi misiami, zaaranżowano sklep z innymi starymi zabawkami.
Widzicie ile tu skarbów? Jest domek, mebelki, lale, ołowiane żołnierzyki, gry, drewniane auta i lokomotywa...

Misie z Milestones

2011-10-15T22:02:00.001+02:00

Ta niezwykła kolekcja misi, mieszka na wystawie sklepiku, zaaranżowanego w Living History Museum Milestones.
Pochodzą z różnych krajów i nieraz znacznie różnią się wiekiem. Każdy ma przypiętą etykietę z imieniem.
Przed witryną wystawiona jest księga, w której po imieniu można odnaleźć każdego misia. Dowiemy się wtedy gdzie, z czego i kiedy został wyprodukowany. Brakuje mi tylko imion dzieci u których misie mieszkały. Pewnie ucieszyłyby się widząc swoich ulubieńców, otoczonych taką atencją:)

Stare klocki obrazkowe z Brna

2011-07-22T21:44:00.000+02:00

Ciekawe jakie obrazki można z nich było ułożyć...

źródło: flickr

Klocki obrazkowe: Nasi przyjaciele

2011-07-16T22:35:00.000+02:00

Te klocki są starsze ode mnie, dostały się nam po starszych kuzynach. Są już mocno wytarte i zniszczone, więc bardzo trudno jest ułożyć z nich obrazki. Prawdziwe wyzwanie:)

Lalka "Ma-Ma"

2011-07-10T11:48:00.000+02:00

Przedwojenna reklama lalki:

Zdjęcie pochodzi z ksiażki M. Jańczak i M. Kasprzak "Historia rzeczy codziennych"

Klocki obrazkowe: Las

2011-07-09T11:01:00.000+02:00

Klocki obrazkowe: Stroje ludowe

2011-07-03T18:09:00.000+02:00

Zagubiony klocek z serii "Stroje ludowe", szczęśliwie się odnalazł i teraz dobrze widać jak krzywo wydrukowano cały tekst. Zwróćcie uwagę, że cena zupełnie jest niewidoczna.
Kiedy układałam klocki, przypomniało mi się, że najbardziej podobała mi się kiedyś dziewczyna na czwartym obrazku, a ta na ostatnim wydawała mi się strasznie złowroga:)

Klocki obrazkowe

2011-06-19T17:41:00.002+02:00

To moje ulubione klocki z dzieciństwa... Zachowało się szczęśliwie więcej zestawów, możecie zobaczyć je na moim blogu PIKININI.
Niedługo wybieram się do siostry, która je przechowuje i mam zamiar znów je poukładać:)

Dzieci i koło

2011-06-11T12:00:00.000+02:00

Autorem tego zdjęcia jest Henri Cartier-Bresson.
Zrobione w Palermo, w 1971 roku.

Wesołego Dnia Dziecka!

2011-05-31T20:23:00.000+02:00

Również dla tych, którzy dziećmi byli bardzo dawno temu:)

źródło: flickr

Wystawa w Centrum Kultury Zamek (Poznań)

2011-05-28T20:38:00.000+02:00

Dziś zajrzeliśmy do cesarskiego zamku, gdzie w Sali Kominkowej zagościła kolekcja tradycyjnych zabawek ludowych. Przywiezione zostały z Muzeum Zabawek i Zabawy w Kielcach. Nie są stare, ale wykonane w tradycyjny sposób, przez współczesnych ludowych artystów . Podobnymi zabawkami bawiło się wiele wiejskich dzieci.
Bardzo podobało nam się, że dzieci mają możliwość pobawić się drewnianymi konikami, wozami, pukawkami - w specjalnie zaaranżowanym miejscu na środku sali.
Najbardziej zaskoczyły nas drewniane cudeńka poruszane za pomocą sznurków czy patyczków - kurki dziobiące ziarno i uderzający na przemian kowalskimi młotami góral z niedźwiedziem.
Wystawa czynna będzie do 4 czerwca i wszystkim Poznaniakom bardzo ją polecamy!

Metalowe auto na pedały

2011-05-21T22:33:00.000+02:00

Pamiętam jakie wrażenie zrobił na mnie widok metalowego auta na pedały, jadącego parkową alejką.
Wydawało mi się, że jego mały kierowca musi być niebywale bogatym dzieckiem. Taka zabawka była w czasach mojego dzieciństwa bardzo rzadko spotykana. Nie miało jej żadne ze znajomych mi dzieci i nigdy też nie widziałam jej w żadnym sklepie z zabawkami.
Metalowe auto dla małych kierowców było jednak na świecie znane już od dawna, choć zapewne nie było powszechną i tanią zabawką.

Rok 1900

Anglia, rok 1939

USA, rok 1950

Związek Radziecki

Polska

źródła: ebay, allegro, flickr, sovietstuff.tumblr.com

Dziewczynka z rakietą i chłopiec z konikami

2011-05-01T22:31:00.000+02:00

Dzieci, o których pamięć pozostała pewnie tylko na tym - znalezionym gdzieś w sieci - zdjęciu. Zastanawiam się, czy zabawki z którymi zostały sfotografowane należały do nich, czy też stanowiły wyposażenie atelier.

Na placach zabaw

2011-03-26T16:51:00.000+01:00

Żyjemy w czasach certyfikowanych placów zabaw, ale przecież na naszych podwórkach wciąż zachowały się stare drabinki i huśtawki, które mimo swego sentymentalnego uroku, są dziś już raczej niebezpieczne.

O tym jak odnalazłam swój stary plac zabaw, możecie przeczytać na blogu Pikinini:

Piękne zdjęcia starych huśtawek można też znaleźć u Looki:

Natomiast tej huśtawki chyba już nie ma. Taki model był ponoć całkiem popularny w Tokio, w latach sześćdziesiątych. Zdjęcie pochodzi z blogu Playscapes.

Roboty z Tokio

2011-03-17T08:51:00.000+01:00

Aż trudno mi uwierzyć, że roboty mogą już być antykami, ale tak jednak jest.
Znajduje się ich mnóstwo w tym tokijskim sklepie ze starymi zabawkami.
Najbardziej podoba mi się chyba zabawny piesek-robot. Ciekawe czy szczeka:)

Sintra i zabawki

2011-03-04T21:41:00.003+01:00

Dzięki inspirującym zdjęciom na blogu Raj Lal , zajrzałam do Muzeum Zabawek w portugalskim mieście Sintra. Na razie niestety tylko wirtualnie, ale mam nadzieję, że uda mi się tam kiedyś dotrzeć.
Zdjęcia są niezwykle klimatyczne! Więcej znajdziecie na blogu Raj Lal.

Nasze lalki

2011-02-26T18:22:00.002+01:00

Znalazłam w końcu stare zdjęcia, na których uwiecznione zostały nasze lalki!
Z lewej strony, siedzą te należące do mojej siostry. Obok - opisanego już tu - misia Piotrusia, siedzi Hania. Duża blondynka, to pochodząca z ZSRR lalka chodząca.
Na moich kolanach siedzi Magda (odziedziczona po kuzynkach) i duża, przywieziona przez rodziców z Rumunii - Ania. O tym jak do mnie trafiła, możecie przeczytać na moim blogu Pikinini.

Domek dla lalek małej Amerykanki

2011-02-13T14:56:00.000+01:00

Pochodzi z 1800 roku i należał do dziewczynki o nazwisku Nancy Allen.
Można go kupić w galerii w Los Angeles.

Stulatki

2011-02-02T09:41:00.000+01:00

Zostały wyprodukowane ponad 100 lat temu w niemieckiej firmie Kammer & Rheinhardt.
Ta w czerwonej sukience - w 1895 roku, ta z warkoczykami - w 1910. Nie ma już dziewczynek które się nimi bawiły, one same służą już tylko zabawie kolekcjonerów:)

źródło: Vectis

Śpiąca Królewna z Kotem w Butach

2011-01-22T12:35:00.000+01:00

Zamieszkują wspólnie 2 kawałki cieniutkich, dwustronnych drewienek, które pozostały mi z całej układanki. Już nie pamiętam ile tych kawałków tworzyło całość, ale wydaje mi się, że tylko 4. Atrybuty baśniowych postaci są doskonale widoczne i tak niewiele brakuje by ułożyć całą układankę.
Oto prototyp współczesnych puzzli, których dwoje przedstawicieli przetrwało w moim pudełku z pamiątkami:)

Gliniane zabawki z syryjskiego Tell Arbid

2011-01-06T18:54:00.000+01:00

Ciekawe czy zabawa tymi maleńkimi przedmiotami cieszyłaby dzisiejsze dzieci...
Zabawki zostały znalezione przez polskich archeologów, w czasie wykopalisk na świątynnym terenie Tell Arbid w Syrii.
Jak zwykle w przypadku takich znalezisk, nie jest do końca pewne czy służyły zabawie czy może były przedmiotami kultowymi. Dzieci, które mogły się nimi bawić, żyły około 5 tysięcy lat temu!

Informacja i zdjęcie pochodzą ze strony: archeowiesci.pl

Aparacik z czarnobiałymi zdjęciami

2011-01-02T10:54:00.001+01:00

Czy miał ktoś z Was podobną zabawkę? Ten plastikowy aparacik musiał zostać kupiony w pobliskim kiosku ruchu w latach 70-tych. Moja siostra miała taki sam i pamiętam, że często "pstrykałyśmy nim zdjęcia". Zaglądając do środka i nasiskając guziczek, można obejrzeć przesuwającą się kolekcję czarnobiałych zdjęć zabytków Poznania.

Na tym zdjęciu, aparacikowi towarzyszą podobne zabaweczki, wyciągnięte z szuflady mojej córki. One szczycą się już kolekcją kolorowych już kadrów - z bohaterami popularnych kreskówek:)

Ten jedyny

2010-11-26T21:46:00.000+01:00

Wczoraj świętowano Dzień Pluszowego Misia i wiele osób pochwaliło się na blogach swoimi ulubieńcami.
Moje misiowe wspomnienia możecie przeczytać w zeszłorocznych wpisach na blogu Pikinini.

W naszym konkursie na starą zabawkę, przeważały właśnie zdjęcia misiów. Wszystkie były wzruszające - w dużej mierze przez emocjonalny ładunek związanych z nimi wspomnień.
Te, które wczoraj znalazłam w internecie, również musiały wiele przejść;)

źródła: Old Teddies i Notaufnahmelager

Dla swoich małych właścicieli, były zapewne jedyne, niepowtarzalne i równie piękne jak te najbardziej sławne ...

A czy pamiętacie jeszcze olimpijskiego Miszę z 1980 roku? Te maskotki były chyba w każdym sklepie z zabawkami i bardzo chciałam taką mieć:)

Fiński jeździk ze sklejki

2010-11-20T23:33:00.001+01:00

Zdjęcia tego drewnianego, niezwykle stylowego:) jeździka podesłała moja blogowa sąsiadka Joanna.
Znalezisko pochodzi z bloga handmade charlotte.

Domek dla lalek - Muzeum Wsi Angielskiej Skegness

2010-11-06T19:30:00.002+01:00

Zdjęcie zostało zrobione przez Dianę z FotoForum Gazety. Dziękuję za udostępnienie:)

A ponieważ właśnie planuję naszą kolejną, turystyczną wyprawę do UK, zapisuję adres muzeum w notesie:)

Cezar poszukiwany

2010-10-30T23:09:00.000+02:00

Pamiętacie bajkę o Guciu i Cezarze?
Na tym małym czarnobiałym zdjęciu, tata uwiecznił jedną z moich ulubionych maskotek - dobranockowego Cezara.

Zdjęcie jest małe i zamazane, widać też na nim moj stary wózek dla lalek, plastikowego misia i dwie lalki, których imion nie pamiętam. Cezar był trochę "syntetyczny" w dotyku i bardzo lubiłam. Zaginął w nieznanych mi okolicznościach kiedy byłam jeszcze bardzo mała. Na tym zdjęciu mam około półtora roku.

Może ktoś z Was też miał taką maskotkę?

Szwedzkie skarby w Vimmerby

2010-10-23T21:23:00.001+02:00

Vimmerby w Szwecji to miasteczko Astrid Lindgren gdzie zlokalizowano również jedyny na świecie park rozrywki związany z postaciami z jej książek. Różni się on zdecydowanie od innych "wesołych miasteczek", a pobyt w nim będziemy wspominać zawsze z prawdziwą przyjemnością, jako jedno z ciekawszych doświadczeń podróżniczych, socjologicznych i ekologicznych.

W parku postawiono również miniaturowe domki, tworzące uliczki i rynek miasteczka. Można tam posiedzieć na maleńkiej ławeczce czy pospacerować i pozaglądać do domków przez okienka.

W niektórych witrynach kryją się prawdziwe skarby, takie jak te stare zabawki: drewniane auta, blaszane zabawki mechaniczne, stary odkurzacz, żelazko, małe foremki do pieczenia i garnuszki do zabawy w dom.

Więcej o Szwecji i Smalandii - regionie w którym leży Vimmerby, przeczytacie na naszym blogu PIKININI.

Zabawki ze swastyką

2010-10-16T16:16:00.000+02:00

Wczoraj przeczytałam w Gazecie Wyborczej, artykuł o berlińskiej wystawie przedmiotów związanych z czasami nazizmu. Pośród pokazanych zabawek, jest np. figurka Hitlera czy karty do gry z nazistowkimi symbolami.

Artukuł przypomniał mi o naszym pobycie w norymberskim Muzeum Zabawek. Tam właśnie zrobiliśmy te ciekawe zdjęcia. Takie gry wysyłane były np. frontowym żołnierzom. Więcej o tym muzeum, można przeczytać na naszym blogu Pikinini.

Kredki Iki

2010-10-13T09:44:00.005+02:00

Zdjęcie tych starych kredek znalazłam na blogu Iki gdzie przeczytacie o nich więcej.
Zdjęcie ma niezwykły klimat, a kredki zachęcają do rysowania. Ma się wrażenie, że każde dzieło które stworzy się z ich pomocą będzie niezwykłe:)

16.10.2010 PS.

Wczoraj miałam przyjemność spotkać się z Iką na naszym miniaturowym zlocie poznańskich blogerek w restauracji Umberto.

Ika pokazała mi kredki osobiście. W rzeczywistości są jeszcze bardziej urocze. Niesamowite, trzymać w ręku to kruche pudełko z kredkami wyprodukowanymi w 1950 roku!

Plastikowe mebelki dla lalek

2010-10-12T10:21:00.000+02:00

Nie wiem kiedy zostały wyprodukowane, ale noszą cechy stylu z lat 70-tych:) Kiedy bawiłam się mabelkami ustawiając je w domkach dla lalek zbudowanych z klocków, wydawały mi się baardzo nowoczesne i piękne.
Na pewno mają odważną kolorystykę;)
Teraz ciągle służą doskonale moim córkom. O tym jak je niedawno wykorzystały, można przeczytać na naszym blogu PIKININI.

Stare zabawki u Llooki

2010-10-08T20:51:00.000+02:00

Llooka – autorka niezwykle poczytnego i wysmakowanego estetycznie bloga Marzę, więc jestem – urządziła kiedyś integrującą blogowo zabawę, zachęcając do pokazania swoich starych rodzinnych zabawek.

Llooka pokazała swoje sympatyczne misie, które z wielkim talentem reanimowała przywracając im lekko utracony blask;) O misiach i innych starych zabawkach, pięknie wyeksponowanych w domu Llooki, przeczytacie na jej blogu. Jego lektura to również prawdziwa uczta dla oczu!

Drezynka

2010-10-05T22:29:00.001+02:00

Dziś moja ukochana ciocia Janka obchodziłaby swoje 89 urodziny. Była - starszą o ponad 18 lat - siostrą mojego taty. Urodziła się w 1921 roku w Poznaniu. Na tym zdjęciu jest dopiero kilkuletnią dziewczynką. Została sfotografowana wraz ze swoim młodszym bratem Januszkiem, który zmarł w czasie okupacji niemieckiej w wieku 17 lat - krótko po urodzeniu się mojego taty.
Nie wiem czy dzieciom zrobiono zdjęcie w czasie zabawy czy też posadzono je na tym ciekawym urządzeniu tylko do fotografii. Jestem ciekawa jak jeździło się takim sprytnym wehikułem. Nie jest to żaden rowerek, ale prawdziwa mała drezynka na metalowych kołach!
Żałuję, że już nie porozmawiam z ciocią o jej dzieciństwie.

Misie 1907

2010-10-05T22:02:00.000+02:00

Pani Joanna - pozująca na jednym ze zdjęć konkursowych z kotkiem-harmonijką:) - przesłała dziś ciekawe zdjęcie miśków sfotografowanych w Muzeum Powstania Warszawskiego.
Wydaje mi się, że nie są to oryginalnie stare zabawki, lecz repliki misiów z 1907 roku, kiedy to zaczęto je masowo produkować.
A może ktoś z Was wie dokładniej skąd wzięły się w tym muzeum?

GALERIA STARYCH ZABAWEK - kontynuacja

2010-10-05T21:49:00.001+02:00

Na zorganizowany wraz z portalem Dzieci są ważne.pl konkurs, nadeszło mnóstwo ciekawych zdjęć
Cieszę się, że już tyle niezwykłych przedmiotów udało się pokazać.
Konkurs stał się początkiem tego bloga, a kolekcjonowanie zdjęć starych zabawek będziemy kontynuowali.

Jeśli chcecie podzielić się wspomnieniami o swoich dziecięcych skarbach, przysyłajcie zdjęcia, które umieścimy w tej wspólnej galerii.

Konkurs STARE ZABAWKI – wyniki

2010-10-03T00:21:00.002+02:00

Zapraszamy na stronę BLOGA PIKININI gdzie publikujemy listę zwycięzców konkursu:)

Zdjęcia konkursowe - krótkie podsumowanie

2010-10-01T11:03:00.000+02:00

Zakończyliśmy już przyjmowanie zdjęć konkursowych. Czeka nas teraz trudny wybór tych, które zostaną nagrodzone.
Spośród ponad 70 przesłanych zdjęć będziemy mogli wybrać tylko 4 lauretatów.
Ogłosimy ich w sobotni wieczór - 2 października!

Wagonik ze starej kolejki - zdjęcie konkursowe

2010-10-01T10:49:00.001+02:00

Ze starej kolejki pani Agnieszki, przetrwał niestety tylko ten wagonik.

"Rozczuliło mnie jak nasza czteroletnia córeczka opowiadała historie o pasażerach wagonika swemu dwuletniemu bratu." pisze pani Agnieszka.